مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 257

عليه امام ( ع ) فعّاليت مىكردند . در ميان نماز صبح ، وارد مسجد مىشدند و خطاب به امام ( ع ) فرياد مىزدند : وَ لَقَدْ أُوحِىَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرين « 2 » و قطعاً به تو و به كسانى كه پيش از تو بودند وحى شده است : « اگر شرك ورزى حتماً كردارت تباه و مسلّماً از زيانكاران خواهى شد . » امّا امام ( ع ) با آن‌ها مدارا مىكردند . « 1 » امام ( ع ) افرادى مانند عبد الله بن عباس را به سوى آنان فرستادند تا با آنان صحبت كرده ، دست از اين كارها بر دارند ، امّا فايده‌اى نداشت ، لكن باز هم امام ( ع ) صبر كردند . تا آن كه كارشان به جايى رسيد كه مسلمانانى را كه در مسيرشان مىديدند ، مىكشتند ، حتّى شكم زن حاملهء عبد الله بن خباب را شكافتند . « 2 » خوب ، چاره‌اى جز مقابله با چنين افرادى نبود . امام ( ع ) كه به همراه سپاه خود آمادهء عزيمت براى جنگ با معاويه بودند ، تصميم گرفتند ابتدا فتنهء خوارج را خاموش كنند . امّا باز هم افرادى را فرستادند ، به اين اميد كه عدّه‌اى از آنان توبه كنند و دست از اين كارها بردارند . بعد از آن كه امام ( ع ) در اين زمينه ، تمام تلاش خود را به كار بستند ، جنگ