فصل چهارم بحث در مورد فضائل مولىالموحّدين على ( ع ) است . به فرمودهء قرآن كريم ، پيامبر اكرم ( ص ) و ائمّهء طاهرين ( ع ) ، فضائل آن حضرت قابل احصاء نيست . در روايات در تفسير آيه شريفهء وَ لَوْ أَنَّ ما فِى الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَة أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَة أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ « 1 » آمده است : « نَحْنُ الْكَلِمَاتُ الَّتِى لَا تُدْرَكُ فَضَائِلُنَا وَ لَا تُسْتَقْصَى » « 2 » آن كلمات الهى ما هستيم كه فضائل ما نه براى كسى قابل درك است و نه به شماره مىآيد . در روايت ديگرى پيامبر اكرم ( ص ) به اميرالمؤمنين ( ع ) فرمودند : « لَوْ أَنَّ الْبَحْرَ مِدَادٌ وَ الْغِيَاضَ أَقْلَامٌ وَ الْإِنْسَ كُتَّابٌ وَ الْجِنَّ حُسَّابٌ
هامش
( 1 ) . اگر آنچه درخت در زمين است قلم باشد و دريا را هفت درياى ديگر به يارى آيد ، كلمات خدا پايان نپذيرد . ( لقمان / 27 )
( 2 ) . الاختصاص ، ص 94 . مرحوم علّامهء مجلسى نيز عنوان باب 50 از ابواب آيات نازله در حق ائمّه را « أنهم كلمات الله » قرار دادهاند و در ذيل آن ، روايات با اين مضمون را از معصومين نقل كردهاند . ( بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ، ج 24 ، ص 173 )