او برسان . پس از او جعفر بن محمّد سپس موسى بن جعفر ، بعد از آن على بن موسى ، سپس محمّد بن على ، پس از او على بن محمّد ، و بعد از او حسن بن على و پس از او نيز همنام و هم كنيهء من ، حجت خدا در زمين و باقى مانده از جانب او در ميان بندگانش ، فرزند حسن بن على است ؛ همان كه خداوند متعال به دست او شرق و غرب زمين را فتح خواهد كرد ؛ همان كه از ميان شيعيان و دوستانش پنهان مىشود به طورى كه جز افرادى كه خداوند قلبشان را خالص براى ايمان قرار داده ، بر اعتقاد به امامت او ثابت نخواهند ماند .
جابر از پيامبر ( ص ) مىپرسد : آيا امام غايب براى شيعيانش سودى دارد ؟
پيامبر ( ص ) در جواب مىفرمايند :
« إِى وَ الَّذِى بَعَثَنِى بِالنُّبُوَّة إِنَّهُمْ يَسْتَضِيئُونَ بِنُورِهِ وَ يَنْتَفِعُونَ بِوَلَايَتِهِ فِى غَيْبَتِهِ كَانْتِفَاعِ النَّاسِ بِالشَّمْسِ وَ إِنْ تُجَلِّلْهَا السَّحَابُ يَا جَابِرُ هَذَا مِنْ مَكْنُونِ سِرِّ اللَّهِ وَ مَخْزُونِ عِلْمِهِ فَاكْتُمْهُ إِلَّا عَنْ أَهْلِهِ »
سوگند به آن كه مرا به نبوت مبعوث كرد ، آرى . شيعيان از نور او روشنايى مىگيرند و در غيبتش از ولايت او سود مىبرند ، همانطور كه مردم از خورشيد منتفع مىشوند ، اگر چه ابر آن را پوشانده باشد . اى جابر ، اين از اسرار مخفى خداوند است ، آن را جز براى اهلش آشكار مكن .
چندين سال از اين قضيّه مىگذرد تا آن كه روزى جابر در مجلس امام زينالعابدين ( ع ) ، پسرى را مىبيند كه از تعجّب مو بر تنش راست مىشود . از او مىخواهد كه جلو بيايد . خوب كه او را مىبيند ، مىگويد : به خداى كعبه قسم ،
مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 139
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٣٩