سرّ مطلب اين است كه در كنار پيامبر گرامى ( ص ) ، كاتبان وحى بودهاند كه در تاريخ قرآن شريف تعداد آنان را چهل و سه نفر نوشتهاند .
اميرالمؤمنين ( ع ) و شانزده نفر ديگر ، بيش از ديگران بر اين كار ملازمت داشتند و موظّف بودند قرآن شريف را بدون يك كلمه كم يا زياد بنويسند و با يكديگر مقابله كنند . علاوه بر اين ، همّت مسلمانان بر خواندن و حفظ قرآن كريم و نيز تأكيد رسول گرامى ( ص ) بر آن امرى قطعى و مسلّم است . در تاريخ مىخوانيم كه مسلمانها به دليل زياد يا كم شدن يك كلمه بحثها مىكردند تا اينكه با مراجعه به قرآنهاى مشهور رفع اشكال مىشد . نظير اين دليل براى عدم تحريف در قرآن شريف را بزرگان در كتابهاى تفسيرى و غيرتفسيرى ذكر فرمودهاند . « 1 » دليلى كه فصل الخطاب و رافع نزاع است اين است كه پروردگار عالم وعده داده است حافظ قرآن شريف باشد و هيچ باطل و كم و زيادى تا روز قيامت در آن راه نيابد :
إنّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إنّا لَهُ لَحافظُونَ
« 2 » ما قرآن را نازل كرديم و قطعاً نگهبان آن خواهيم بود .
لا يَأتيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ
« 3 » هيچ گونه باطلى از پيش رو و از پشت سر ، به سراغ آن نمىآيد .
هامش
( 1 ) ما در كتاب منتشر نشدهء « دلايل الفقه » بيست دليل براى اثبات عدم تحريف در قرآن آوردهايم .
( 2 ) حجر / 9
( 3 ) فصّلت / 42