دين اسلام براى جهاد ارزش فراوانى قائل است و جهاد و پيكار در راه خداوند را مايهء نجات انسانها و حفظ حقوق آنان مىداند . اسلام معتقد است كه جهاد در راه خداوند خواه براى دفاع از جامعهء اسلامى و حمايت از مظلومان و خواه براى حفظ دين و گسترش آن در سرزمينهاى ديگر باشد ، در هر حال دفاع از حقوق انسانها محسوب مىشود . بنابراين ، در جوامع اسلامى براى دفاع از ارزشهاى دين ، وجود يك نيروى دفاعى قدرتمند ضرورى احساس مىشود تا از چنين ايدههاى الهى و انسانى با ارزشى دفاع كند .
در جهاد اسلامى ، جنگ و مبارزه با رهبران و پيشوايان كفر ، فتنه و فساد از اهميّت بييشترى برخوردار است . چنانكه خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد :
فَقَاتِلُوا أئِمَّة الْكُفرِ إِنَّهُمْ لَا أيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ
« 1 » با پيشوايان كفر قتال كنيد كه ايشان را رسم سوگند نگهداشتن نيست ، باشد كه از كردار خود باز ايستند .
اين آيهء شريفه ، اين نكته را در بردارد كه در پيكار با كفر و شرك ، هدف اصلى ، بيشتر رهبران و عوامل آنهاست ؛ زيرا آنان به عنوان رهبر ، گروهى از مردم مستضعف و ناآگاه را فريب مىدهند و به سوى انحراف و كفر سوق مىدهند ، يا با بهوجود آوردن فضاى خفقان و ترس ، مردم را به شرك و بتپرستى وادار مىكنند . با نابودى اين پيشوايان ، ريشههاى كفر هم از بين مىرود و چه بسا پيروان آنان نيز خود ارشاد و هدايت شوند و ديگر نيازى به جنگ با آنان نباشد .
هامش
( 1 ) توبه / 12