روزهء مكروه ، روزهاى است كه نگرفتن آن بهتر از گرفتن آن است ؛ مانند روزهء روز عاشورا براى همه مكلفين و روز عرفه براى كسانى كه در صورت روزه گرفتن از خواندن دعا و مناجات باز مىمانند .
روزهء مستحبّى ، روزهاى است كه گرفتن آن ترجيح دارد و از سوى معصومين ( ع ) در مورد آن سفارش شده است . كسانى كه به گرفتن روزهء مستحبّى موفق مىشوند ، نزد خداوند داراى اجر مىباشند . روزهء تمام ايام سال به غير از روزههاى حرام و مكروه ، مستحبّ است و در مورد بعضى از روزها بيشتر سفارش شده است . پيامبراكرم ( ص ) فرمودند :
« مَن صَامَ ثَلَاثَة ايّام مِن كُلّ شَهر ، كَان لِمَن صَامَ الدَّهر ، لأنَّ اللهَ عَزَّوَجَل يَقُول : مَن جَاءَ بِالحَسَنَة فَلَهُ عَشرُ أمثَالها » « 1 »
كسى كه سه روز از هر ماه را روزه بدارد ، مانند كسى است كه همهى عمر را روزه داشته است . زيرا خداوند عزّوجل فرمود : هر كس يك نيكى كند ، ده برابر آن به عنوان پاداش به او داده مىشود .
بنابر روايتى از امام رضا ( ع ) اين سه روز در هر ماه ، عبارت از پنجشنبهء اول ، پنجشنبهء آخر و اولين چهارشنبه بعد از روز دهم ماه است . روزههاى مستحبّ ديگر عبارت است از : سيزدهم ، چهاردهم و پانزدهم هر ماه ، تمام ماههاى رجب و شعبان ، روز اول تا نهم ذىالحجّه ، عيد سعيد غدير خم ، بيست و پنجم ماه ذىالقعده ، هفدهم ربيعالاوّل و بيست و هفتم رجب و . . .
هامش
( 1 ) بحارالانوار ، ، ج 97 ، ص 108