فصل سوّم : خمس
خمس از فروع دين اسلام است و به اين معنى است كه مسلمانان بايد يك پنجم از مازاد درآمدهاى سالانهء خود نسبت به هزينههاى عادى زندگى را ، براى مصالح كلى جامعه ، ترويج دين و رفع نياز تنگدستان - به ويژه از خاندان پيامبر ( ص ) - در اختيار امام و رهبر جامعهء اسلامى و در دوران غيبت امام عصر ( عجّل الله تعالى فرجه ) در اختيار نايبان عام آن حضرت كه فقهاى جامع الشّرايط هستند ، قرار دهد . در حقيقت ، خمس نوعى از انفاقات واجب در اسلام است كه ميزان پرداخت آن مشخص شده است و مىتواند در راه رفع نيازهاى اساسى جامعهء اسلامى و توزيع عادلانهء ثروت در جامعه راهگشا و كارساز باشد . خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد :
وَ اعلَمُوا أنَّمَا غَنِمتُم مِن شَىءٍ فَأنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِى القُربَى وَ اليَتَامَى وَ المَسَاكِينِ وَ ابنِ السَّبيِلِ . . .
« 1 »
هامش
( 1 ) انفال / 41