پيامبراكرم ( ص ) مىفرمايند :
« صُومُوا تَصِحُّوا » « 1 »
روزه بگيريد تا تندرست بمانيد .
نبىّ مكرم اسلام ( ص ) در روايت ديگرى مىفرمايند :
« لِكُلِّ شَىءٍ زَكاة وَ زَكَاة البَدَن الصّيَام » « 2 »
هر چيزى زكاتى دارد و زكات بدنها روزه است .
روزه در سير و سلوك و پيمودن راه تقرب به سوى پروردگار نقش مهمى دارد . استادان علم اخلاق براى تهذيب شاگردان خود به آنان دستور روزهء مستحبّى مىدهند . روزه مجاهدتى است كه در سوق دادن سالك به سوى مقصد اعلى و آماده كردن او براى لقاى حضرت حق كارساز است .
روزه خود به مثابهء معلم اخلاق انسان را تربيت مىكند . همانگونه كه معلم اخلاق ، شاگردان خود را در رسيدن به مقصد و هدف متعالى كمك و راهنمايى مىكند ، روزه نيز انسان را به هدفهاى با ارزش و والاى انسانى هدايت و او را در اين راه يارى مىكند .
روزه موجب رفع گرفتارى و برآوردن بعضى از حاجتها در اين دنيا و خشنودى و لقاى پروردگار در جهان آخرت مىشود . امام صادق ( ع ) مىفرمايند :
« لِلصَّائِمِ فَرحَتانِ : فَرحَة عِندَ إِفطَارِهِ وَ فَرحَة عِندَ لِقَاءِ رَبّهِ » « 3 »
براى روزهدار دو هنگامهى شادى و سرور است : نخست شادى وقت افطار و ديگر شادى هنگام ديدار پروردگار .
هامش
( 1 ) بحارالانوار ، ج 93 ، ص 255
( 2 ) تحف العقول ، ص 257
( 3 ) الكافى ، ج 4 ، ص 65