بتواند به واسطه نمّامى ، جانى يا ناموسى را از خطر نجات دهد و يا اگر نمّامى نكند جانى يا ناموسى در خطر واقع مىشود ، آن نمّامى جايز بلكه واجب است .
مسأله 209 - شنيدن نمّامى ، همانند خود نمّامى حرام است ، و بايد نمّام و سخنچين را از كارش منع كند ، بلكه اگر نمىداند راست مىگويد يا نه ، از كسى كه مورد نمّامى و سخن چينى واقع شده دفاع كند ، و اگر نمىتواند دفاع كند ، و يا نمىتواند گوش نكند ، بايد توجّه نكند ، و بر گفتهء نمّام و سخن چين ترتيب اثر ندهد .
مسأله 210 - توبهء نمّام و سخن چين علاوه بر پشيمانى و اصلاح خود ، جلب رضايت كسى است كه عليه او نمّامى شده است در صورتى كه آن نمّامى به گوش او رسيده باشد ، و اگر متوجّه نمّامى او نشده ، جلب رضايت او لازم نيست و صرف توبه كفايت مىكند ، ولى لازم است كه علاوه بر دعا و استغفار براى او ، اگر مىتواند جبران آن نمّامى را به هر نحو كه مقدور است بنمايد .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 455
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٤٥٥