احكام غَصب
غصب آن است كه انسان از روى ظلم ، بر مال يا حقّ كسى مسلط شود و اين يكى از گناهان بزرگ است كه اگر كسى انجام دهد ، در قيامت به عذاب سخت گرفتار مىشود . از حضرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده است كه هر كس چيزى را غصب كند در قيامت آن چيز مثل طوق به گردن او آويخته مىشود .
مسأله 2091 - اگر انسان در اماكن عمومى نظير مسجد و مدرسه و راه و پل و مانند اينها مزاحم استفاده ديگران از آنجا شود مثل خريد و فروش در پيادهرو و گذاشتن اجناس بيرون مغازه و پارك كردن اتومبيل در جايى كه مزاحم ديگران باشد كار او غصب است ، و همچنين است اگر كسى در اين گونه مكانها جايى را براى خود بگيرد و نگذارد ديگرى او از آنجا استفاده نمايد .
مسأله 2092 - چيزى را كه انسان پيش طلبكار گرو مىگذارد ، بايد پيش او بماند كه اگر طلب او را ندهد طلب خود را از آن به دست آورد ، پس اگر پيش از آنكه طلب او را بدهد آن چيز را از او بگيرد ، حقّ او را غصب كرده است .
مسأله 2093 - مالى را كه نزد كسى گرو گذاشتهاند ، اگر ديگرى غصب كند صاحب مال و طلبكار مىتوانند چيزى را كه غصب كرده از او مطالبه نمايند و چنانچه آن چيز را از او بگيرند باز هم در گرو است ، و اگر آن چيز از بين برود و عوض آن را بگيرند آن عوض هم مثل خود آن چيز گرو مىباشد .
مسأله 2094 - اگر انسان چيزى را غصب كند بايد به صاحبش برگرداند و اگر از بچه يا ديوانه غصب كند بايد به ولىّ آنها بدهد و اگر صاحبش را نمىشناسد مجهول المالك است و بايد به حاكم شرع داده شود .
مسأله 2095 - اگر از چيزى كه غصب كرده منفعتى به دست آيد ، مثلًا از گوسفندى كه غصب كرده ، برّهاى پيدا شود يا نهالى كه غصب كرده بارور شود ، مال صاحب مال است و نيز كسى كه مثلًا خانهاى را غصب كرده ، گرچه در آن ننشيند بايد اجاره آن را بدهد .
مسأله 2096 - هرگاه دو نفر با هم چيزى را غصب كنند ، اگرچه هر يك به تنهايى مىتوانستهاند آن