همسر شوهر دوّم است .
مهريه
مسأله 1988 - هر چيزى را كه ماليّت داشته باشد مىتوان مهر قرار داد ، كم باشد يا زياد ، عين باشد يا منفعت ، حتّى تعليم قرآن و يا صنعت ديگرى را هم مىتوان مهر قرار داد ، و در عقد دائم خوب است بيشتر از مهر السّنهء حضرت زهرا عليها السلام ( پانصد درهم ) نباشد كه تقريباً دويست و شصت مثقال نقره مىشود .
مسأله 1989 - اگر در عقد مهر را معيّن نكنند و يا چيز حرامى را مهر قرار دهند نظير آلات قمار عقد صحيح است و بايد مهر او مطابق مهر زنهايى كه مثل او هستند داده شود .
مسأله 1990 - اگر مرد مهر زن را در عقد معيّن كند و قصدش اين باشد كه آن را ندهد عقد صحيح است ولى مهر را بايد بدهد .
مسأله 1991 - اگر موقع خواندن عقد براى دادن مهر مدتى معيّن نكرده باشند زن هر وقت بخواهد مىتواند مطالبه مهر كند مگر اينكه شوهر توانايى دادن آن را نداشته باشد .
مسأله 1992 - اگر در ازدواج دائم طلاق دهد يا در ازدواج موقّت مدّت را ببخشد يا مدّت تمام شود بايد تمام مهر ، و اگر نزديكى نكرده نصف آن را بدهد .
مسأله 1993 - كسى كه ازدواج مىنمايد مهريه بر عهدهء خود اوست نه بر عهدهء ديگرى ، مگر اينكه ديگرى نظير پدر ضمانت كرده باشد و آنچه در ميان بعضى از مردم معمول است كه مهريهء عروس را پدر داماد مىدهد از اين قبيل است ، ولى اگر در حال صغر ، پدر يا جدّ ، براى او عيال بگيرد و در آن حال صغير مال نداشته باشد بر عهدهء پدر يا جدّ است .
مسأله 1994 - اگر چيزى نظير خانه ، زمين ، فرش و مانند اينها را مهر قرار دادند و بعد از مدّتى قيمت آن بالا رفت يا پايين آمد ، قيمت فعلى آن ملاك است و اگر مهر را پول قرار داده باشند ارزش وقت عقد ملاك است مثلًا اگر ده هزار تومان مهر قرار داده باشند كه در زمان عقد قدرت خريدِ او ده مثقال طلا است ، در وقت اداى مهر بايد قيمت ده مثقال طلا را بدهد و خوب است با يكديگر مصالحه نمايند . به عبارت ديگر مهريه اگر خانه و زمين و مانند اينها است ، همان بايد ادا شود و اگر پول است ، بايد به پولِ روز ادا شود و قدرت خريد مراعات گردد .