حجّ
مسأله 1521 - حجّ در تمام عمر يك مرتبه بر كسى كه علاوه بر دارا بودن شرايط عامّهء تكليف ( بلوغ ، عقل ، قدرت ، علم ) مستطيع هم باشد واجب مىشود ، و استطاعت به چند چيز حاصل مىگردد :
1 - داشتن مخارج رفتن و برگشتن به حسب نياز و شأن خود .
2 - داشتن مخارج كسانى كه شرعاً يا عرفاً مخارج آنها بر او واجب است .
3 - داشتن مال يا كسبى كه بعد از بازگشت بتواند به حسب حال و شأن خود زندگى كند .
مسأله 1522 - حجّ براى غير بالغ گرچه بدون اذن ولى باشد ، مستحب است و اگر اعمال حجّ را به صورت كامل و صحيح انجام داد ، اين حجّ كفايت از حجّ واجب او مىكند و در صورتى كه پس از بلوغ مستطيع شد ، لازم نيست حجّ را اعاده نمايد .
مسأله 1523 - اگر به گمان اينكه بالغ نشده قصد حجّ استحبابى كند و بعد معلوم شود بالغ بوده ، حجّ او كفايت از حجّ واجب مىكند .
مسأله 1524 - مستحب است سرپرست طفل غير مميّز و ديوانه آنها را محرم كند و اگر ممكن است تلبيه را به آنها تلقين نمايد و اگر تلقين ممكن نيست خودش به جاى آنها بگويد و بعد از احرام بايد آنها را از محرّمات احرام بازدارد و اگر باز ندارد كفّاره بر سرپرست است چنان كه قربانى نيز به عهدهء اوست و تمام اعمال عمره و حجّ را اگر مىتوانند خود آنها به جا آورند و اگر نمىتوانند سرپرست آنها نيابت مىكند يا در مثل طواف آنها را طواف دهد .
مسأله 1525 - اگر در وقت درك مشعر الحرام نابالغ بالغ شد يا مجنون عاقل گرديد حجّ او كفايت از حجّ واجب مىكند .
مسأله 1526 - حجّ بر ديوانه واجب نيست ولى اگر ديوانهء ادوارى باشد و در ايّام حجّ عاقل باشد و بتواند اعمال را به جا آورد حجّ بر او واجب است ، ولى اگر ديوانگى او در موسم حجّ باشد حجّ بر او واجب نيست و لازم نيست سرپرست او قبل يا بعد از مردن او براى او نايب بگيرد .
مسأله 1527 - اگر عاقل در حال احرام ديوانه شود يا كسى در حال احرام مريض شود و نتواند اعمال را به جا آورد سرپرست آنها ( ولىّ آنها يا رئيس كاروان و مانند آنها ) بايد در اعمالى كه قابل