اعتكاف
مسأله 1321 - اعتكاف يك امر عبادى است كه ثواب بسيارى براى آن مترتب شده است و پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله و سلم و ائمّهء طاهرين عليهم السلام بارها به جا مىآوردند و سفارش براى آن زياد شده است مخصوصاً در دههء آخر ماه مبارك رمضان ، و آن ماندن با قصد اعتكاف و با قصد قربت ، سه روز يا بيشتر در مسجد است و در همه اوقات مىتوان آن را به جا آورد ، مگر در ايّامى كه انسان نمىتواند روزه بگيرد و همانطور كه مىشود براى خود اعتكاف كرد ، مىتوان نيابت از ميّت به طور تبرّعى يا استيجارى به جا آورد بلكه نيابت از زنده به طور تبرّعى يا استيجارى جايز است .
و اين عبادت شرايطى دارد :
اوّل : ايمان .
دوّم : عقل ، و كسى كه جنون ادوارى دارد اگر مدّت زيادى در اعتكاف جنون او عود كند اعتكاف او باطل مىشود ، همچنين اگر مدّت زيادى بيهوش شود .
سوّم : چون عمل عبادى مستحبّى است بايد با قصد قربت باشد و با قصد استحباب باشد گرچه به واسطهء نذر يا استيجار واجب شده باشد و بايد قبل از طلوع فجر روز اوّل نيّت كند .
چهارم : روزه ، و بدون روزه اعتكاف صحيح نيست ، بنابراين زن حائض نمىتواند معتكف شود ، همچنين در ايّامى كه روزه گرفتن حرام است نظير عيد قربان و عيد فطر ، اعتكاف صحيح نيست .
پنجم : بايد سه روز يا بيشتر باشد و اگر دو روز ماند ، ماندن روز سوّم واجب است . و بعد از سه روز هر چند روزى كه بخواهد مىتواند بر آن بيفزايد . و ماندن روزهاى ششم و نهم و بعد از آن واجب نيست . و روز را بايد از طلوع تا مغرب حساب كرد ولى ماندن شبِ اوّل و شبِ چهارم لازم نيست .
ششم : بايد در مسجد باشد و در هر مسجدى مىتوان معتكف شد . ولى اعتكاف در مسجدى كه پُر رفت و آمد باشد ، افضل است .