تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 198

مساهمون:

ص١٩٨
پى بگيرد و اگر بقيهء آن پى در پى نباشد اشكال ندارد . مسأله 1260 - كسى كه مىخواهد دو ماه كفّارهء روزهء رمضان را بگيرد ، نبايد موقعى شروع كند كه در بين سى و يك روز روزى باشد كه مانند عيد قربان روزهء آن حرام است . مسأله 1261 - اگر در بين روزهايى كه بايد پى در پى روزه بگيرد عذرى مثل حيض يا نفاس يا سفرى كه در رفتن آن مجبور است ، براى او پيش آيد ، بعد از بر طرف شدن عذر واجب نيست روزه‌ها را از سر بگيرد بلكه بقيه را بعد از بر طرف شدن عذر به جا مىآورد . مسأله 1262 - اگر به چيز حرامى روزهء خود را باطل كند اگر آن چيز ذاتاً حرام باشد مثل شراب و زنا ، كفّارهء جمع ( گرفتن دو ماه روزه كه سى و يك روزِ آن پى در پى باشد و اطعام شصت فقير ) بر او واجب مىشود و چنانچه كفّارهء جمع برايش ممكن نباشد هر كدام را كه ممكن است بايد انجام دهد و اگر ذاتاً حرام نباشد بلكه به جهتى حرام شده باشد مثل نزديكى كردن با عيال خود در حال حيض ، كفّارهء جمع ندارد . مسأله 1263 - اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه كارى كه روزه را باطل مىكند انجام‌دهد گرچه آن كار جماع‌باشد براى همهء آنهايك كفّاره كافى است . مسأله 1264 - اگر روزه‌دار زنا كند و بعد با حلال خود جماع نمايد يك كفّارهء جمع كافى است . مسأله 1265 - اگر روزه‌دار كارى كه حلال است و روزه را باطل مىكند انجام دهد مثلًا آب بياشامد و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مىكند انجام دهد مثلًا غذاى حرامى بخورد يك كفّاره كافى است . مسأله 1266 - اگر نذر كند كه روز معيّنى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمداً روزهء خود را باطل كند بايد كفّاره نذر بدهد و كفّارهء آن اين است كه ده فقير را سير نمايد يا سه روز روزه بگيرد . مسأله 1267 - كسى كه مىتواند وقت را تشخيص دهد اگر به گفتهء كسى كه مىگويد مغرب شده افطار كند و بعد بفهمد مغرب نبوده است اگر گفتهء او حجّت بوده است نظير ثقه و اذان وقت شناس ، قضا و كفّاره ندارد و اگر حجّت نبوده بايد قضاى آن را بگيرد ولى كفّاره ندارد . مسأله 1268 - كسى كه عمداً روزهء خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند ، يا پيش از ظهر براى فرار از كفّاره سفر نمايد ، كفّارهء او ساقط نمىشود بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتى براى او پيش بيايد باز هم كفّاره بر او واجب است .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 198 | الشيخ حسين المظاهري