سفرى برود كه بر آن واجب نباشد ، ولى اگر مثل سفر حجّ واجب باشد بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1001 - كسى كه سفر او حرام نيست و براى كار حرام هم سفر نمىكند ، گرچه در سفر معصيتى انجام دهد مثلًا غيبت كند يا شراب بخورد بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1002 - اگر براى آنكه كار واجبى را ترك كند مسافرت نمايد مثلًا براى فرار از دادن قرض مسافرت نمايد بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1003 - اگر سفر او سفر حرام نباشد ولى مركبى كه سوار است غصبى باشد يا در زمين غصبى مسافرت كند بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1004 - كسى كه با ظالم مسافرت مىكند اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد ، بايد نماز را تمام بخواند و اگر ناچار باشد يا مثلًا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند نمازش شكسته است .
مسأله 1005 - اگر به قصد تفريح و گردش مسافرت كند حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1006 - اگر براى تهيهء معاش و يا براى كسب و زياد كردن مال به شكار يا صيد ماهى برود ، حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر براى لهو و خوش گذرانى باشد ، فعل حرام انجام داده امّا نماز شكسته است .
مسأله 1007 - كسى كه براى معصيت سفر كرده در موقع برگشتن اگر توبه كرده بايد نماز را شكسته بخواند ، و اگر توبه نكرده بايد تمام بخواند .
مسأله 1008 - كسى كه سفر او سفر معصيت است اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقيماندهء راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1009 - كسى كه براى معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيهء راه را براى معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده صحيح است .
شرط سوّم : كثير السفر نباشد ( كثير السفر به كسى گفته مىشود كه ده روز در يك محل نماند ) بنابراين كسانى كه شغلشان مسافرت است مانند راننده ، يا شغلشان در مسافرت است مانند معلم كه ساكن جايى است و هر روز براى انجام كار خود چهار فرسخ يا بيشتر
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 165
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٦٥