نماز مسافر
مسافر بايد نماز ظهر و عصر و عشا را با چهار شرط دو ركعت بخواند :
شرط اوّل : سفر او هشت فرسخ شرعى باشد ( تقريباً 43 كيلومتر ) .
مسأله 986 - كسى كه رفتن و برگشتن او هشت فرسخ است بايد نماز را شكسته بخواند ، خواه رفتنش چهار فرسخ باشد و خواه كمتر يا بيشتر ، همين اندازه كه رفتن و برگشتن او هشت فرسخ باشد نماز شكسته است و خواه در همان روز و شب برگردد يا فاصلهاى بيفتد ، مگر اينكه در وسط اين مسافت ده روز قصد اقامت كند .
مسأله 987 - اگر شك دارد كه سفر او هشت فرسخ است يا نه ، بايد تحقيق كند و اگر يك نفر مورد اعتماد بگويد يا بين مردم معروف باشد كه سفر او هشت فرسخ است كفايت مىكند ولى اگر تحقيق ممكن نيست بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 988 - كسى كه يقين دارد سفر او هشت فرسخ است اگر نماز را شكسته بخواند و بعد بفهمد كه هشت فرسخ نبوده بايد آن را اعاده كند و اگر وقت گذشته قضا نمايد . ولى اگر يقين دارد سفرش هشت فرسخ نيست و نمازش را تمام بخواند و بعد بفهمد هشت فرسخ بوده است لازم نيست نماز را اعاده يا قضا كند .
مسأله 989 - اگر بين دو محلى كه فاصلهء آنها كمتر از چهار فرسخ است چند مرتبه رفت و آمد كند ، گرچه روى هم رفته هشت فرسخ شود ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 990 - اگر محلى دو راه داشته باشد يك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آنجا برود بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از راهى كه هشت فرسخ نيست برود ، بايد تمام بخواند .
مسأله 991 - بايد ابتدا و انتهاى هشت فرسخ را از ساختمانهاى آخر شهر كه متّصل به شهر است حساب نمايد نه از خانه يا محلّه خود يا محل كار ، و فرقى در اين مسأله ميان شهرهاى بزرگ و كوچك نيست .
مسأله 992 - مسافر در صورتى بايد نماز را شكسته بخواند كه تصميم داشته باشد هشت فرسخ برود ، پس اگر به جايى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند و بعد از رسيدن به آنجا قصد كند جايى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود ، چون از اوّل قصدهشت فرسخ را