مسأله 608 - موقعى انسان مىتواند مشغول نماز شود كه اطمينان كند وقت داخل شده است يا يك نفر ثقه به داخل شدن وقت خبر دهد . بنابراين اذان انسان وقت شناس و مورد اطمينان كافى است چنان كه به گفتهء منجّم ثقه هم مىتوان اكتفا نمود .
مسأله 609 - اگر يك نفر ثقه به داخل شدن وقت خبر دهد ، يا انسان اطمينان پيدا كند كه وقت نماز شده و مشغول نماز شود و در بين نماز بفهمد كه هنوز وقت داخل نشده نماز او باطل است و همچنين است اگر بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را پيش از وقت خوانده ، ولى اگر در بين نماز بفهمد وقت داخل شده يا بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز وقت داخل شده نماز او صحيح است .
مسأله 610 - اگر وقت نماز به قدرى تنگ است كه به واسطهء به جا آوردن بعضى از كارهاى مستحب نماز ، مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود بايد آن مستحب را به جا نياورد . مثلًا اگر به واسطهء خواندن قنوت و تسبيحات مستحبّى مقدارى از نماز بعد از وقت خوانده مىشود بايد آنها را نخواند و اگر بخواند معصيت كرده ولى نماز او صحيح است .
مسأله 611 - كسى كه به اندازهء خواندن يك ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز را به نيّت ادا بخواند ولى نبايد عمداً نماز را تا اين وقت تأخير بيندازد .
مسأله 612 - مستحب است انسان نماز را در اوّل وقت آن بخواند و راجع به آن خيلى سفارش شده است و هرچه به اوّل وقت نزديكتر باشد بهتر است مگر آنكه تأخير آن از جهتى بهتر باشد مثلًا صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند .
مسأله 613 - اگر در بين نماز عصر شك كند كه نماز ظهر را خوانده يا نه ، بايد نيّت را به نماز ظهر برگرداند ، ولى اگر وقت به قدرى كم است كه بعد از تمام شدن نماز ، مغرب مىشود بايد به نيّت نماز عصر نماز را تمام كند و نماز ظهرش قضا ندارد و همچنين است در نماز مغرب و عشا .
مسأله 614 - اگر انسان نمازى را كه خوانده احتياطاً دوباره بخواند و در بين نماز يادش بيايد نمازى را كه بايد پيش از آن بخواند نخوانده است مىتواند نيّت را به آن نماز برگرداند ، مثلًا موقعى كه نماز عصر را احتياطاً مىخواند اگر يادش بيايد نماز ظهر را نخوانده است مىتواند نيّت را به نماز ظهر برگرداند .
مسأله 615 - برگرداندن نيّت از نماز قضا به نماز ادا و از نماز مستحب به نماز واجب جايز نيست .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 106
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٦