رحمت الهى نااميد نشويد كه چنين نااميدى خصلت كافران است . « 1 » انتظار گشايش و فتح و پيروزى ، عبادت است . « 2 » و دستور خواندن دعاهايى را مىدهد كه ياد روز اقتدار مذهب و فرج كلى انسانيت و اميد رهايى از مشكلات را در دلها زنده نگهدارد :
« كجاست انتقامگير ؟ كجاست آنكه همهء قوانين متروك دين را زنده مىكند ؟ كجاست آنكه ستمگران را از بيخ و بن بر مىافكند كجاست آنكه مؤمنين را عزيز و دشمنان را ذليل مىكند ؟
اى يادگار ستارگان فروزان ! اى فرزند خورشيدهاى تابان و ماههاى درخشان ، پسر رسول خدا و فرزند على ! كجايى ؟ كاش مىدانستم كجايى ؟ . . .
به ياد روزى كه تو پيشوا باشى و مردم همه دورت حلقه زنند ، به ياد روزى كه ستم را برافكنى و عدالت را جهانى نمايى . » « 3 » مىفهماند كه تاريخ ، همواره مشكلاتى را براى انسانهاى و الا داشته و دارد ، آنها استقامت كردند و موفّق شدند ، اين گونه سختىها به حدّى زياد بود كه همه متزلزل مىشده و حتّى پيامبر زمان و مؤمنين مىگفتند پس كى
هامش
( 1 ) - و لا تيأسوا من روح اللّه انّه لا ييأس من روح اللّه الّا القوم الكافرون يوسف 87 .
( 2 ) - انتظار الفرج عبادة .
( 3 ) - دعاى ندبه . نمىدانم چرا برخى افراد با تشكيك در سند اين دعا مىخواهند آن را محكوم كنند ؟ جملات اين دعا مطالبى بلند و عالى دارد كه به فرض ساختهء افراد معمولى هم باشد جا دارد بر خواندنش ممارست شود !