على را در همان روزهاى اول مىكشتند . ايمان محكم جامعه به اسلام و تصور اين كه حقيقت اسلام در حكومت آن زمان است و تبليغ اين كه حقيقت اسلام در اتحاد است نه اختلاف ، قدرت عجيبى براى گروه نفاق درست كرده بود كه حقيقت را كنار زد . در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله گروه منافق منزوى بودند و پس از پيامبر رو آمدند .
راستى بايد دقت شود كه منافقان زمان پيامر صلى الله عليه و آله كجا رفتند ، بالاخره اين همه آيات مربوط به منافقان و سوره منافقين قرآن ، علاوه بر نصوص تاريخ ، بهترين گواه بر وجود منافقان و قدرت جبهه آنها در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله شد . آيا به صرف رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله آنها فوراً مؤمن و خوب شدند ؟ كه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله آدم نشدند و با رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله آدم شدند ؟ ! اين كه مسلماً نيست ، جز اين است كه به خواستههاى خود رسيده بودند و ديگر ساكت بودند ! خود ببينيد كه نفاق كجا بود .
حمايت فاطمه از امام على عليه السلام
براى توضيح جريان آن روزهاى اول به مجلدات 28 و 29 بحار و مدارك آنها از كتب اهل تسنن رجوع كنيد هم تأمل و دقت در