مصايب اهل بيت و امثال اينها ، نقل آنها و اعتقاد قلبى به آنها - به طور احتمال - مىباشد و بنابراين اگر كسى قلب خود را با اين گونه فضايل خرسند كند و يا ديگران را با نقل آنها متوجه اهل بيت عليهم السلام نمايد اجر نقل فضايل ومصائب مسلّمه را دارا مىباشد .
صحّت رواياتِ دال بر فضايل اهل بيت عليهم السلام
پس اولًا دليلى بر كذب و بطلان اين گونه روايات نيست و چنان كه ملاحظه كرديد توجيه دارد و ثانياً نقل همين روايات موجب ثواب واجر مىباشد . قلوب مؤمنين با نقل همين روايات خرسند و فرحناك مىشود و اين مطلبى است كه بالعيان مشاهده مىشود . اگر كسانى احساس لذت نمىكنند بايد براى تقويت ايمان خود توسل به خود اهل بيت كنند ، شك نيست كه انسان از نقل فضايل محبوب خود خوشحال مىشود و هر چند واقعيت را نداند ، گاهى درس خواندن به تنهائى موجب درك و وصل و لمس حقائق نيست ، خواست و جذبهء محبوب هم بايد باشد :
تسبيح و خرقه ، لذت مستى نبخشدت * همت در اين عمل ، طلب از مىفروش كن