روى نزديكترين پشت بامها رفته تفنگها را به سوى جمعيّت « قراول » گرفتند .
ساعت 5 / 6 صبح بود به هيچكس اجازهء حركت نداند نه به بزرگان اجازهء استراحت و نه به كودكان اجازهء رفتن به دنبال ظرف آب ! تا ساعت 6 بعد از ظهر !
در اين مدّت سربازان 67 خانه را منفجر كردند و از جمله يك دبستان و يك درمانگاه را از ميان بردند و سپس فرمانده با بلندگو اعلام كرد :
مىتوانيد به خانههايتان برگرديد !
و هنگامى كه برگشتند . . . نه خانهاى مانده و نه وسائل زندگى !
اينها پيروان تورات هستند كه در سفر « تثنيه » مىگويد :
« چينههائى را كه همسايگانت در زمين تو و ملك تو كه حقا از آن توست و خدا به تو داده است ( به ناحقّ ) ساختهاند برندار و خراب مكن » ! !
همانطور كه پيروان انجيل كه مىگويد : اگر كسى به يك طرف تو سيلى زد طرف ديگر را هم آماده بگير تا بزند ! در صحنههاى الجزائر و ويتنام و . . . از كشته پشته ساخته و مىسازند !
اين فشارها است كه در اردوگاههاى آوارگان چريك ، مىپرورد و رونق مىگيرد . « ياسر عرفات » گفت : در روزهاى نخستين بيش از 20 نفر نبوديم و اينك به هزاران نفر رسيدهايم و گفت در تمام مدّت پيكار با
نگاهى به بردگى (فارسى) — صفحة 129
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١٢٩