« اليس » فيلسوف هندى متوفّى 1939 مىگفت ريشه و اساس دردهاى اجتماعى را بايد در وضع مردمى جستجو نمود كه در بيمارستانهاى مساكين و بيچارگان بسترى هستند . « 1 »
رهبرى و كشوردارى را اينها مىدانند كه چنين روش دارند :
امام باقر و امام صادق عليه السلام اگر روزى غذاى منزل را زياد مىديدند ، دستور مىدادند فردا به همان نسبت از غذاى افراد بكاهند . « 2 »
امام صادق عليه السلام روزى در صحن خانه قدرى ميوه ديد كه روى زمين ريخته شده است فرمود : « ان كنتم شبعتم فان كثيرا من النّاس لم يشبعوا . . . » اگر شما سير هستيد كسانى كه سير نيستند به آنها بدهيد . « 3 »
گويند در برخى هتلهاى پاريس اين جمله در ميان تابلوئى نقش بسته است : اگر مىخواهيد فرانسوى خوبى باشيد نان را تفريط نكنيد ، ليكن اين جمله در محيط رهبرى افرادى كه هزاران گونه اسراف دارند تأثيرى ندارد .
كمونيسم براى مقابله با سرمايه دارى به زور متوسّل شده و آزادى افراد را كنترل مىكند اين روش همانطور كه پيش از اين گفتم ، عكس العمل دارد و خواه ناخواه روزى به زانو در مىآيد من يقين دارم
هامش
( 1 ) - ماجراهاى جاودان در فلسفه ص 378 .
( 2 ) - وسائل - اطعمه واشربه .
( 3 ) - همان مدرك .