فهميدم كمونيسم خيانت به عدالت اجتماعى بشرى است . « 1 »
« و اكواليك » نويسندهء چكسلواكى ، چند سال پيش دربارهء درماندگى ممالك كمونيستى نوشت : در سال 1956 در مجارستان شوق آزادى خنثى شد ، ولى اخيراً دوباره منفجر شده است . ژنرالى به نام « سانجه » فرار نمود ، جوانان تظاهراتى براى آزادى كردند . اين مرتبه مثل سال 56 نيست كه به رسم ممالك امپرياليستى تانگهاى بيگانه ( شوروى ) در برابر مردم بىسلاح قرار گرفته جويبارى از خون به راه اندازند امروز جامعههاى كمونيستى از انزواى سابق در آمده كوشش براى آزادى را شروع كردهاند ، اعتقاد لزوم مركزيّت واحد براى احزاب كمونيست جهانى از ميان رفته و خود احزاب ، آزادى و استقلال مىخواهند .
« توگلياتى » رهبر سابق و متوفّاى كمونيست ايتاليا ، تعدّد مركزيّت را براى كمونيست لازم مىدانست و بر سر همين مسئله با « موريس تورز » دبير كلّ متوفّاى حزب كمونيست فرانسه مخالفت داشت و در نتيجه شوراى جهانى كمونيست از سال 1957 به بعد افراد كمترى داشته است امروز در پراك ، بوداپست ورشو و مسكو ، بهترين مراكز تفريح جوانان ، دفتر شركت هواپيمائى است كه پرواز هواپيماها را به فضاى آزاد جهان تماشا مىكنند شوق آزادى فردى زياد شده و شعار
هامش
( 1 ) - كيهان ، 9982 .