اليتامى و المساكين و ابن السّبيل ان كنتم امنتم باللّه و ما انزلنا على عبدنا . » آيهء 41 ، انفال .
بدانيد كه اگر به خدا و آنچه بر بندهء خود نازل كردهايم ايمان داريد بايد از هر گونه فائدهاى كه مىبريد يك پنجم آن را به خدا و پيامبر و نزديك او و يتيمان و بيچارگان و به راه مانده بدهيد .
ملاحظه مىكنيد كه در قانون خمس 6 مورد ذكر شده و 3 مورد آن خدا و پيامبر و نزديك او يعنى شخص امام مىباشد و سه مورد ديگر كه مربوط به گرفتاران مىباشد ، بر خلاف آيهء زكات كه در اوّل ذكر شده ، اينجا آخر ذكر شده و آن هم بنا به برخى روايات ما منظور تنها گرفتاران سادات هستند كه به رعايت احترام ارتباط به پيامبر صلى الله عليه و آله فقر و احتياج آنها از صندوق حكومت بر طرف نمىشود . « 1 »
هامش
( 1 ) - بنا به روايات مزبور سهم سادات براى درمان فقر سادات است نه اينكه حتماً بايد همهاش را به سادات داد هر چند فقير نباشند ، چنان كه زكات هم براى درمان فقر سائر فقرا مىباشد ، تفاوت سادات و ديگران در اين مسئله در مقدار پول نيست بلكه در احترام است و آن هم به رعايت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىباشد تا همهء نسلهاى انسانى به عظمت افراد انقلابى آگاه شوند البتّه همچون پيامبر صلى الله عليه و آله انقلابجوى مصلحى نداشته و نخواهيم داشت در اين مسئله ( جدا كردن فقراء سادات از سائر فقرا در صندوق رفع نياز ) احتمال ديگرى هم مىدهم و آن اينكه در زكات صريحاً سهمى براى فقرا قرار داده شده است ، ليكن سادات سهمى در صندوق