زين العابدين عليه السلام مىداند كه چقدر فقرا در گوشه و كنار رنج مىبرند و در برابر آن شكوه ظاهرى مرعوبند و لب نمىگشايند و به همين نسبت از حكومت فاصله دارند .
اينجاست كه بايد گفت ظاهراً عبدالملك مروان به تخت نشسته است ، ليكن حقيقت وظيفهء حاكم يعنى رسيدگى به مردم در وضع مادّى و معنويشان كه خاصيّت اوّليهء ولايت و حكومت است به دوش زين العابدين عليه السلام قرار گرفته است .
اين است كه مىبينيم زين العابدين ( ع ) نيمههاى شب بستههاى موادّ تغذيه به دوش مىكشد . امام صادق عليه السلام نيز چنين سيّدالشّهداء نيز چنين . . .
ولى در حكومت پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام كمتر به حديثى بر مىخوريم كه نيمه شبها به در خانهء فقرا بروند و غذا ببرند ، زيرا در آن حكومتها وضع فقر به صورت حكومتهاى مخالفين نيست .
2 - مطلب ديگرى كه بايد دربارهء حديث مزبور بگويم اين است كه اين روش امام زين العابدين و امام صادق و ديگر اهلبيت عليهم السلام كه احياناً ضروريّات فقرا را تأمين مىكرد ، بالنّسبه آرامشى در وضع اجتماعى ايجاد مىكرد و اين خود موجب پيشگيرى از برخى انقلابهاى احتمالى شكمهاى گرسنه بود .
درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 174
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١٧٤