« و لقد ارسلنا نوحا الى قومه انّى لكم نذير مبين ( 25 ) الّا تعبدوا الّا اللّه انّى اخاف عليكم عذاب يوم اليم ( 26 ) فقال الملا الّذين كفروا من قومه ما نريك الّا بشرا مثلنا و ما نريك اتّبعك الّا اّلذين هم اراذلنا بادى الّرأى . . . » آيهء 25 - 26 ، هود
ما نوح را نزد طائفهاش فرستاديم ( كه بگو ) من شما را هشدار مىدهم كه جز خدا را پرستش نكنيد كه عذاب روزى سخت را بر شما مىترسم .
گروه متشخص و كافر قومش گفتند : كه ما تو را بشرى چون خود ، مىدانيم و پيروانت را افراد پست خود مىشماريم . . .
نوح گفت : . . . من از شما مالى نخواستم ، اجر و مزد من بر خداوند است و من اهل ايمان را طرد نمىكنم ، آنها خداى خود را ملاقات مىكنند ، ليكن من شما را مردمى مىدانم كه نفهمى مىكنيد ، اى گروه من ! اگر ايشان را ( بر خلاف رضاى خداوند ) طرد كنم كيست كه مرا در برابر خدا يارى كند . . .
ملاء گروهى هستند كه موقعيّت چشمگيرى دارند و اينها همان سرمايهدارانى هستند كه پيروانى فقير نوح را پست مىشمردند و تصوّر مىكردند ، نوح با اين دعوت و تبليغ توَقّع پولى از آنها دارد .
مبارزات نوح با اين گروه سالها به طول انجاميده و بالأخره دست
درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١٥١