استطاعت او است و از خوب شدن مايوس است نيز اگر مىتواند از همانجا براى عمره و حج تمتع نائب بگيرد و كفايت از حجة الاسلام مىكند .
مسألهء 66 - اگر كسى به گمان اينكه استطاعت دارد به قصد عمره و حج تمتع واجب همه اعمال را انجام داد و بعد معلوم شد مستطيع نبوده است ، اگر بعدا مستطيع شد ، بايد حجّة الاسلام را بجا آورد و حج و عمره گذشته كافى نيست .
مسألهء 67 - اگر كسى به گمان اينكه مستطيع نيست ، قصد عمره و حج استحبابى كرد و بعد معلوم شد مستطيع بوده است ، از حجّة الاسلام كافى نيست و بايد اعاده كند ، مگر اينكه در وقت نيّت در اساس ارتكاز ذهنى او قصد وظيفه واقعى خود را كرده باشد نه خصوص استحبابى را . و اگر بعد از عمره معلوم شد مستطيع بوده است ، عمره را با احرام جديد بجا آورد مگر در صورت ياد شده مزبور .
مسألهء 68 - كسى كه در اثر ندانستن مسأله گمان مىكرد مستطيع شده است و به قصد حجّة الاسلام به حج رفت و در سالهاى بعد واقعا مستطيع شد ، ولى چون گمان مىكرد حج خود را بجا آورده حج نيابتى قبول كرد و بجا آورد ، حج نيابتى او صحيح است ولى قرار داد اجاره باطل بوده اجرةالمثل بگيرد و بايد بعدا حج خود را بجا آورد ولى بنابر احتياط مستحب حج نيابى را اگر وقت آن وسعت داشته دوباره بجا آورد ، و اگر وسعت نداشته به صاحب پول مراجعه كند و پول را برگرداند يا از نو ، نائب شود .
مسألهء 69 - اگر كسى با تقليد صحيح در گذشته به حج مشرّف شده ولى چون مجتهد او رجوع بكفايت را شرط نمىدانسته بدون داشتن كفايت ، قصد حجّة الاسلام كرده است ،
احكام و مناسك حج و عمره (فارسى) — صفحة 37
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٣٧