تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام و مناسك حج و عمره (فارسى) — صفحة 30

مساهمون:

ص٣٠
اگر مخارج حج را به او ببخشند واجب نيست قبول كند و نائب بگيرد . مسألهء 44 - در حج بذلى پول قربانى به عهده بخشنده است ولى كفارات به عهده او نيست . و اگر دهنده مال ، پول قربانى را نبخشيد حج وجوب ندارد مگر اينكه شرائط استطاعت خود شخص محقّق شود . مسألهء 45 - كسى كه براى حج به ديگرى پول مىبخشد مىتواند پس بگيرد ، هرچند عمل زشتى است . بلكه خلاف احتياط است . و اگر بخشش به قصد قربت يا بيكى از خويشان باشد حق ندارد پس بگيرد . و در مواردى كه حق پس گرفتن دارد اگر طرف در بين راه باشد بايد مخارج برگشت او را بدهد . و اگر بعد از احرام باشد بايد مخارج حج او را بدهد .

رجوع به كفايت

مسألهء 46 - در استطاعت حج لازم است بخاطر حج ، سرمايه يا ملك يا محل كسب و شغلى كه اساس زندگى او است و زندگى آينده او و عائله او بر آنها متوقف است از بين نرود و همين است معنى رجوع بكفايت . پس اگر انسان مالى دارد كه در اداره زندگى خود و عائله‌اش به آن نياز دارد و زائد بر مقدار نياز نيست ، واجب نيست آن را به مصرف حج برساند و از اين ناحيه مستطيع نمىشود . ولى اگر با تبديل آن به چيز ارزان‌تر مخارج حج تأمين مىشود و به آبرو و شأن و زندگى آينده او نيز لطمه‌اى وارد نميشود در اين صورت بايد تبديل كند و به حج برود . و اگر براى آينده خود ، پول و ملك و سرمايه و محل كسب ندارد ولى قدرت بر كار و صنعت مناسب خود دارد ، و يا كارمند اداره يا مؤسسه‌اى مىباشد و درآمد او كفاف زندگى او را مىدهد در اين صورت با