كافى است گرچه معصيت كرده است .
مسألهء 36 - با وجوه شرعيه مثل سهم امام و سهم سادات كه به انسان به اندازه نياز سالانه پرداخت مىشود ، استطاعت حاصل نميشود ، ليكن كسى كه زندگى او با وجوه شرعيه تأمين مىشود اگر پولى به قدر مخارج حج پيدا كرد بطوريكه رفتن حج وضع زندگى او را بهم نزند مستطيع مىباشد چنان كه با گرفتن زكات از سهم سبيل اللّه نيز براى حج ، استطاعت حاصل مىشود .
مسألهء 37 - اگر كسى مستحق شرعى زكات يا خمس بود و از راه آنها زندگى مىكند و تصادفا از منافع و ثمرات آنها مستطيع شد ، بايد به حج برود در صورتى كه گرفتن خمس به آن مقدار جائز بوده است .
مسألهء 38 - اگر كسى شك كند مالى كه دارد به اندازه استطاعت حج هست يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد تحقيق كند ، و فرقى نيست در وجوب تحقيق احتياطا ، بين اينكه مقدار مال خود را نداند يا مقدار مخارج حج را .
مسألهء 39 - ميزان در وجوب حج ، استطاعت از جائى است كه فعلا در آنجا مىباشد . پس اگر كسى در وطن خود مىباشد و در آنجا مستطيع نيست حج براو واجب نيست هرچند مال به مقدار حج ميقاتى داشته باشد ، ولى اگر به ميقات رفت براى كارى يا مثلا براى تجارت به جده رفت و در آنجا استطاعت حج را با همه شرائط آن پيدا كرد ، حج براو واجب مىشود و از حجّة الاسلام كافى است .
مسألهء 40 - در مستطيع شدن فرقى نيست بين اينكه در ماههاى حج يعنى شوّال و ذىقعده و ذىحجّه مال پيدا كند يا پيش از آنها بنابراين اگر قبلا استطاعت مالى حاصل شد انسان حق ندارد عمدا خود را از استطاعت خارج كند هرچند در آغاز سال و پيش
احكام و مناسك حج و عمره (فارسى) — صفحة 28
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص٢٨