فصل سوّم : وقوف بمشعر
چهارم از واجبات حج : وقوف در مشعر است .
مسألهء 510 - شخص حاجّ پس از انجام وقوف به عرفات ، در مغرب شب عيد بايد به طرف مشعر الحرام - مزدلفه ، كوچ كند بنحويكه نماز مغرب و عشاء را در مشعر بخواند . و آن ، بيابانى است كه بين مأزمين ( تنگهايست بين عرفات و مشعر ) و حياض و وادى محسّر واقع شده است . و خود اين حدود سهگانه ، خارج از مشعر است و وقوف در آنها كافى نيست مگر در صورت ازدحام و كثرت جمعيت كه در اين صورت وقوف در مأزمين مانعى ندارد .
مسألهء 511 - وقوف در مشعر نيز از اركان حج است كه اگر عمدا آن را بطور كلى ترك كند حج او باطل است ، و وقت آن از طلوع فجر شب دهم است تا طلوع آفتاب ، و هرچند وقوف در همه اين وقت واجب است ولى آنچه ركن است ، وقوف در جزئى از اين وقت مىباشد ، هرچند يك دقيقه باشد .
مسألهء 512 - وقوف در مشعر نيز مانند وقوف در عرفات از عبادات است و بايد با نيّت و قصد قربت و اخلاص ، آن را بجا آورد ، و اگر رياء يا براى مقاصد ديگر انجام شود ، باطل است .
مسألهء 513 - بنابر احتياط واجب ، در مشعر ، ذكر خدا را ترك نكند هرچند مختصر باشد ، و بر پيامبر و آل او نيز صلوات بفرستد .
مسألهء 514 - بنابر احتياط واجب بايد شب دهم را نيز تا طلوع فجر در مشعر بسر برد و آن را بيتوته در مشعر مينامند ، و آن هم بايد با نيّت و قصد قربت واقع شود ، هرچند ترك آن ، موجب بطلان حج نيست در صورتى كه وقوف بعد از طلوع فجر را انجام دهد .