سعى را انجام دهد بلكه ميتواند بخاطر رفع خستگى يا گرمى هوا يا جهات ديگر تا شب همان روز ، تأخير اندازد . هرچند احوط عدم تأخير است مگر به جهت عذر ، از قبيل بيمارى و مانند آن .
ولى تأخير سعى ، بدون عذر تا روز بعد ، جائز نيست ، و اگر تأخير انداخت گناه كرده ، لكن عمره و حج او صحيح است .
مسألهء 470 - به احتياط واجب ، بايد موالات عرفى را در سعى ، رعايت كند و بين شوطهاى آن و همچنين بين اجزاء يك شوط زياد فاصله نيندازد ، ولى به جهت استراحت و رفع خستگى ميتواند مقدار كمى بركوه صفا يا مروه بلكه در وسط راه بنشيند .
چنانچه اگر وقت نماز واجب روزانه ، داخل شد مانعى ندارد نماز را بخواند و بعد ، سعى را از محل قطع آن ادامه دهد ؛ هرچند بهتر است اگر شوط چهارم را تمام نكرده پس از تمام كردن سعى سابق ، همه آن را نيز از سر گيرد . و اگر وقت نماز واجب ، تنگ شده واجب است نماز را مقدم دارد .
مسألهء 471 - اگر بين صفا و مروه را چند طبقه كنند پس هر طبقهايكه ميان دو كوه واقع شده ، سعى در آن مانعى ندارد ، هر چند احوط سعى در همان راهى است كه از قديم متعارف بوده است و اگر بالاتر از دو كوه ، واقع شده باشد نيز سعى در آن ، صحيح است ليكن احتياط در سعى در طبقات ميانه است و حتى المقدور رعايت شود بهتر است .
زياد و كم كردن در سعى
مسألهء 472 - اگر عمدا زيادتر از هفت شوط سعى كند ، سعى او باطل است و بايد از سر گيرد . نظير آنچه در طواف گذشت . و اگر در اثر ندانستن مسأله ، زياد كرده باشد مثل اينكه گمان ميكرد در سعى بايد رفت و برگشت را يك شوط حساب كند و در نتيجه