خداوند متعال اذن و دستورى در اين كار رسيده باشد ، و اين بتها - چنانكه آشكار است - جز سنگهاى تراشيده و يا چوبهاى ساخته شده چيز ديگرى نبود كه با دستهاى خود مىتراشيدند و سپس آنها را خدايان پرستش شده قرار مىدادند . عقيده و عمل اين گروه نيز از دو ديدگاه باطل و بيهوده است :
نخست اين كه ، اين اشياى پرستش شده سنگهايى بودند كه هيچگونه سود و زيانى از آنها متصوّر نبود ، با اين حال ، چگونه مىتوان تصوّر نمود كه آنها بتوانند شريكى براى خداوند متعال به معناى دوم قرار داده شوند ؟
دوم اين كه ، در اين مورد اجازهاى از طرف خداوند تبارك و تعالى نرسيده است . بنابراين ، از دو جهت عمل اين گروه مورد سرزنش و توبيخ قرار مىگيرد : نخست اين كه آنچه به عنوان خدا گزيدهاند ، جز جماداتى كه شعور ندارند نيست . در اين مورد خداى تعالى مىفرمايد :
« أَتَعْبُدُونَ ما تَنْحِتُونَ ، وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَما تَعْمَلُونَ » « 1 » ؛
آيا چيزى را مىپرستيد كه با دست خود مىتراشيد ؟ با اين كه خداوند هم شما را آفريده و هم بتهايى را كه مىسازيد .
و مىفرمايد :
« هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذ تَدْعُونَ ، أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ » « 2 » ؛
آيا چون آنها ( بتها ) را بخوانيد سخن شما را مىشنوند ؟ يا به حال شما سود و زيانى توانند داشت ؟
هامش
( 1 ) . صافات ( 37 ) آيههاى 95 و 96 .
( 2 ) . شعرا ( 26 ) آيههاى 72 و 73 .