فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 986

خداى عزوجل و هيچ كس خويشاوندى نيست [ و لذا هركه به باطل بگرود نپندارد نسبش كارساز است ] . هركس مرا انكار كند از من نبوده و راه او راه پسر نوح ( عليه السلام ) است . اما عمويم جعفر و فرزندانش ، بسان برادران يوسف ( عليه السلام ) هستند . اما فقاع ؛ نوشيدن آن حرام است ، ولى شلماب ( 1 ) عيبى ندارد . اما اموالتان ؛ ما تنها براى پاك شدن شما آن را مي‌پذيريم ، پس هركه خواست برساند و هرآنكه خواست دريغ كند ، زيرا آنچه خدا به من داده بهتر از آن است كه به شما داده است . اما ظهور فرج ؛ موكول به خداوند - تعالى ذكره - است ، و وقت گزاران دروغ مي‌گويند . اما سخن كسى كه مي‌پندارد حسين ( عليه السلام ) كشته نشده ؛ كفر ، تكذيب [ حق ] و گمراهى است . اما در رخدادها ؛ به راويان حديث ما رجوع كنيد كه آنان حجت من بر شما و من حجت خدا بر آنان هستم . اما محمد بن عثمان عمرى - كه خدا از او ، و پيشتر از پدرش راضى باشد - ؛ ثقه‌ى من است و نامه‌ى او نامه‌ى من است . اما محمد بن على بن مهزيار اهوازي ؛ خداوند دل او را اصلاح و ترديدش را بر طرف خواهد كرد . اما آنچه به ما رساندي ؛ ما تنها آن را قبول مي‌كنيم كه پاك و طاهر باشد . پول [ پرداختى به ] زن آوازه خوان حرام است . محمد بن شاذان بن نعيم هم مردى است از شيعيان ما اهل‌بيت . اما ابو الخطاب محمد بن ابو زينب اجدع ؛ او ملعون است ، و يارانش نيز ملعونند ، با هم باوران آنان هم مجلس نشو كه من و پدرانم ( عليهم السلام ) از آنان بيزاريم . اما كسانى كه به اموال ما دست مي‌برند ؛ هركس چيزى از آن را حلال بشمارد و مصرف كند ، جز اين نيست كه آتش مي‌خورد . . . اما پشيمانى گروهى كه با آنچه به ما رساندند در دين خداى عزوجل دچار ترديد شدند ؛