فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 953

فرمود : خداوند - كه نامش مقدّس است - مرتبت زنان پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را بالا برده و به شرافت امّهات [ و ام المؤمنين بودن ] مخصوص گردانده است ، رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : يا ابا الحسن ! اين شرف تا زمانى براى اينان باقى است كه از خدا اطاعت كنند ، پس هريك از ايشان پس از من با خروج بر تو خدا را عصيان كرد ، از ميان همسران طلاق ده و از شرافت ام المؤمنين بودن بيانداز . ( 1 ) عرض كردم : اى پسر پيامبر ! برايم از فرمان خداوند به پيامبرش موسي ( عليه السلام ) بفرماييد : فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوي ، ( 2 ) پايپوش خود را بيرون آور كه در وادى مقدّس طُوى هستي . فقهاى فريقين گمان مي‌كنند از پوست مردار بوده است . فرمودند : هر كسى چنين بگويد بر موسي ( عليه السلام ) افترا بسته و او را در نبوّتش به جهل نسبت داده است ، زيرا اين امر از دو خطا جدا نيست ؛ يا آنكه نماز موسى در آن كفش جايز بوده و يا آنكه جايز نبوده است ، اگر جايز بوده ، پس پوشيدن آن در آن مكان نيز جايز بوده است ، و اگر آن مكان مقدّس و مطهّر بوده ، از نماز كه اقدس و پاك‌تر نبوده است . اگر هم نماز او در آن جايز نبوده ، لازم آيد كه موسى حلال را از حرام نشناخته و ندانسته نماز در چه چيزى جايز است و در چه جايز نيست ، و اين [ اعتقاد ] كفر مي‌باشد . عرضه داشتم : مولاى من ! پس تأويل آن چيست ؟ فرمودند : موسى در وادى مقدّس با پروردگارش نجوا كرد و عرضه داشت : پروردگار من ! دوستى خود را برايت خالص گرداندم ، و دل را از غير تو شستشو دادم ، - و او خانواده‌اش را بسيار دوست مي‌داشت - ، خداوند تعالى فرمود : دو كفشت را در آور ، يعنى اگر محبتت نسبت به من خالص است ، دوستى خانواده‌ات را از دل بكن ، و دل را از ميل به سوى غير من بشوي . عرض كردم : اى پسر رسول‌خدا ! درباره‌ى تأويل كهيعص ( 3 ) بفرماييد ، فرمودند : اين حروف از اخبار غيب است كه خداوند بنده‌اش زكريا را از آن با خبر ساخت ، آنگاه ماجراى آن را بر