كمال الدين 1 / 51 از اميرالمؤمنين از پيامبر اكرم ( عليهما السلام ) نقل مي‌كند : « سوگند به آنكه مرا به حق به بشارت فرستاد ، قائم از فرزندان من بر اساس عهدى از جانب او [ خدا ] به من غائب خواهد شد ، تا آنجا كه اكثر مردم گويند : خدا هيچ نيازى به آل محمد ندارد ، و ديگران در ولادت او شك كنند . پس هركه آن زمان را يافت ، دينش را نگاه دارد ، و براى نفوذ شيطان به وسيله‌ى ترديد راهى در خود قرار ندهد كه او را از روش من دور و از دينم بيرون كند ، زيرا او پيشتر پدر و مادرتان را از بهشت بيرون برد ، و خداوند عزوجل شياطين را اولياى كسانى قرار داده است كه ايمان نمي‌آورند . » همان 1 / 253 از جابر بن عبد الله انصارى نقل مي‌كند : « هنگامى كه خدا اين آيه را نازل كرد : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأمر مِنْكُمْ ، ( 1 ) اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [ نيز ] اطاعت كنيد ، من گفتم : يا رسول الله ! خدا و رسولش را شناختيم ، اولياى امر كه خداوند اطاعت آنها را قرين اطاعت شما قرار داده كيانند ؟ فرمودند : اى جابر ! آنان جانشينان من و امامان مسلمين بعد از من هستند ، نخستين آنها على بن ابى طالب است ، سپس حسن و حسين ، بعد على بن الحسين و آنگاه محمد بن على كه در تورات به باقر معروف است و تو - اى جابر ! - او را درك خواهى كرد ، قرار دارند ،