گونهى جديد زندگى بشر ، بر دست حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )
زندگى بر دستان امام مهدي ( عليه السلام ) به معناى واقعى كلمه وارد گونهاى جديد خواهد شد ، و اين امر جوانب مختلف را در بر ميگيرد ، بُعد هستى شناسي ، انسان شناسي ، دانشهاى بشرى و . . .
همين مقدار كافى است كه بدانيم امام ( عليه السلام ) بر دانشهاى عصر خويش ، بيست و پنج برابر آن را خواهد افزود ، تا از يك پرش عظيم در پيشروى علوم و حيات انسانى بر زمين آگاه شويم .
الخرائج و الجرائح 2 / 841 از امام صادق ( عليه السلام ) روايت ميكند : « علم ، بيست و هفت قسمت است . هر آنچه رسولان آوردند دو قسمت است . مردم تا به امروز غير از آن دو جزء را نشناختهاند . پس چون قائم قيام كند ، آن بيست و پنج جزء را بيرون ميآورد و در ميان مردم ميگسترد . آن دو جزء را هم بدان ضميمه كرده بيست و هفت جزء را نشر خواهد داد . »
اين حديث اگرچه به علوم پيامبران ( عليهم السلام ) - اعم از علم به خدا ، رسالت خويش و آخرت - نظر دارد ، لكن علوم طبيعى - كه در روايات آمده انبياء اصول آن را به مردم آموختند و درهايش را بر آنان گشودند - را نيز شامل ميشود . ادريس ( عليه السلام ) خياطى را به آنها آموخت ، نوح ( عليه السلام ) نجارى و كشتى سازي ، داود و سليمان ( عليهما السلام ) ساخت زره و . . . لذا مقصود اعم از علوم طبيعى و علوم دينى است ،
و آنچه در دست مردم است تنها دو قسمت از بيست و هفت قسمت ميباشد .
خوب است تصور كنيم و ببينيم هنگامى كه دانش پزشكي ، رسانه و فضا چنان ارتقا يابد كه بيست و پنج جزء بدان افزوده شود ، حيات چگونه خواهد بود ؟
كمال الدين 2 / 674 از حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت ميكند : « هنگامى كه امور به صاحب اين امر منتهى شود ، خداوند تبارك و تعالى هر زمين گودى را برايش بالا ميآورد و هر بلندى را پايين ، تا آنجا كه دنيا نزد او بسان كف دستش باشد .
كداميك از شماست كه اگر يك مويى در كف دستش باشد آن را نبيند ؟ »
بحار الانوار 52 / 391 از ايشان نقل ميكند : « مؤمن در زمان قائم در مشرق است و برادرش را كه در مغرب حضور دارد ميبيند ، و نيز آنكه در مغرب است برادرش را كه در مشرق حضور دارد مشاهده ميكند . »
و نيز وارد شده كه زير اهرام مصر دانشهايى براى حضرت مهدي ( عليه السلام ) ذخيره شده و احدى پيش