گفتم : آن چيست ؟ فرمودند : جنگى قبيلهاى خواهد بود ، و فلانى از آل فلان پانزده تن را
خواهد كشت . »
غيبت نعمانى / 258 از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) نقل ميكند : « آيا به شما از انتهاى حكومت
بنى فلان خبر ندهم ؟ پاسخ مثبت داديم و ايشان فرمودند : قتل نارواى شخصى از تيرهاى از قريش در روز حرام و بلد حرام . قسم به آنكه دانه را شكافت و انسان را آفريد ، آنان بعد از آن ، تنها پانزده شب حكومت خواهند كرد . »
كافى 1 / 337 حديثى طولانى از زراره از امام صادق ( عليه السلام ) نقل ميكند ، در پارهاى آمده است : « همانا آن پسر پيش از آنكه قيام كند غيبتى خواهد داشت . . . اى زراره ! ناگزير پسرى در مدينه به قتل خواهد رسيد ، عرض كردم : فدايت گردم ، مگر نه اينكه لشكر سفيانى او را به قتل ميرسانند ؟ فرمودند : نه ، لشكر آل بنى فلان او را ميكشند ، آنان ميآيند و داخل مدينه ميشوند ، او را دستگير كرده و ميكشند ، و چون او را به ستم و عدوان بكشند ، [ ديگر ] مهلت داده نشوند ، پس در آن هنگام فرج انتظار ميرود . »
امام ( عليه السلام ) حدّ الهى را بر بسيارى از منافقين به اجرا ميگذارد
تهذيب الاحكام 6 / 172 از ابو حمزه از امام صادق ( عليه السلام ) روايت ميكند : « . . . چون قائم ( عليه السلام ) قيام كند نياز به پرسش از شما ندارد ، و بر بسيارى از شما كه منافقند ، حدّ خدا را جارى ميسازد . »
معناى اين حديث آن است كه ايشان بر منافقينى كه سرپيچى ميكنند اقامهى حد ميكند ،
و نه هر گناهكاري .