المصنف عبدالرزاق 11 / 373 از قاسم بن عبدالرحمن نقل مي‌كند : « به ابن‌مسعود از فزونى فرات گله كردند ، گفتند : بيم آن داريم كه بر ما طغيان كند ، اگر كسى را بفرستى كه سدّى تعبيه كند . او گفت : سدّى قرار نمي‌دهيم ، به خدا قسم زمانى براين مردم خواهد آمد كه اگر طشتى پر آب را طلب كنيد نخواهيد يافت ، و هر آبى به منبع خود باز خواهد گشت ، آن زمان آب و مسلمين در شام خواهند بود . » ( 1 ) اما اهل‌بيت ( عليهم السلام ) بر اين پندار خطّ بطلان كشيدند و فرمودند سال ظهور ، سالى پر آب و پر باران خواهد بود ، چنان كه ميوه‌ها فاسد شوند و فرات در شهر كوفه جارى شود . ارشاد / 361 از امام صادق ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « در سال فتح ، فرات لبريز مي‌شود ، آنسان كه در كوچه‌هاى كوفه داخل گردد . » همان از ايشان نقل مي‌كند : « پيش از قائم ( عليه السلام ) سالى پر آب خواهد بود ، ميوه‌ها و نيز خرما بر نخل فاسد مي‌شود ، پس در آن ترديد نكنيد . » ( 2 )