روايات ، پيرامون مدّت درنگ امام ( عليه السلام ) در مكه و نحوهى عملكرد ايشان در آنجا اندك است . شايد بتوان گفت كه از اوّلين كارهاى ايشان سخنرانى براى عالم اسلام ، و سرتاسر عالم و نيز بيان برنامهى جهانى است . در يكى از روايات وارد شده كه ايشان بر سارقان كعبه حد جارى ميكند ، و ممكن است مقصود حاكمان سارق باشد . ايشان برههاى در مكه ميماند و منتظر معجزهايست كه جدّش رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) آن را وعده دادهاند ، و آن همان فرو رفتن لشكرى كه به دنبال ايشان ميآيد در زمين است . زمانى كه اين نشانه و اعجاز واقع شود و لشكر سفيانى خوراك زمين شوند ، ايشان از مكه بيرون ميآيند و در راه از آن مكان عبور و در آن توقّف ميكنند . تفسير عياشى 2 / 261 از امام باقر ( عليه السلام ) نقل ميكند : « . . . همواره با اينان باش . مردى از اينان به همراه سيصد مرد خارج ميشود ، بيرق رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) با اوست و آهنگ مدينه دارد ، به بيداء كه ميرسد ميفرمايد : اين مكان گروهى است كه خداوند آنان را در زمين فرو برده است ، و اين نشانهايست كه خداوند ميفرمايد : أَفَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللهُ بِهِمُ الأرض أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لايَشْعُرُونَ . أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِينَ ، ( 1 ) آيا كسانى كه تدبيرهاى بد ميانديشند ، ايمن شدند از اينكه خدا آنان را در زمين فرو ببرد ، يا از جايى كه حدس نميزنند عذاب برايشان بيايد ؟ يا در حال رفت و آمدشان [ گريبان ] آنان را بگيرد ، و كارى از دستشان برنيايد ؟ » در برخى احاديث آمده كه لشكر سفيانى در ماه رمضان وارد مدينه ميشوند ، و امام ( عليه السلام ) در محرم ظهور ميكند ، بنابراين ممكن است حركت سفيانى به مكه ، در ماههاى ربيع الاوّل و يا ربيع الثانى باشد ، كه خداوند آنها را پيش از دستيابى به حضرت در زمين فرو ميبرد ، و حركت امام به مدينه چند روز بعد از آن خواهد بود . و شايد هم در اوائل ربيع الاول - كه آغاز امامت ايشان است و روز نهم آن به روز فرحة الزهراء ( عليها السلام ) معروف ميباشد - واقع شود . در روايات آمده كه ايشان شخصى را به عنوان والى بر مكه ميگمارند ، و خود با ده يا پانزده
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 597
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٥٩٧
هامش
( 1 ) . سورهى نحل / 46 - 45