دوازده ميلى از پستخانه‌اى كه در ذات الجيش است . » بيداء مدينه منتهاى كوه‌هاى آن ، و در ابتداى زمينى هموار براى كسانى است كه از مدينه به مكه مي‌روند ، مي‌نويسند : « ارتفاعاتى كه در مسير مكه و در جلو ذو الحليفه قرار دارد و ذات الجيش در فاصله‌ى چهار فرسخى مدينه است . » ( 1 ) رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) هم در مسير نبرد بدر ، راه كوهستانى مدينه را در پيش گرفتند ، سپس به عقيق رسيدند ، و در ادامه به ذو الحليفه و بعد از آن به ذات الجيش رسيدند . ( 2 ) در فقه اهل‌بيت ( عليهم السلام ) نماز در مواضعى چند از جمله بيداء - به جهت آنكه زمين در آن فرو مي‌رود و محلّ فرود آمدن غضب الهى است - مكروه است ، شيخ صدوق ( رحمه الله ) در من لا يحضره الفقيه 4 / 366 روايت مي‌كند : « رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) به حضرت امير ( عليه السلام ) فرمودند : يا علي ! در پوست آنچه شيرش را نمي‌نوشى نماز نخوان و گوشتش را نخور ، و نيز در ذات الجيش ، ذات الصلاصل و ضجنان نماز نگزار . » محاسن برقى 2 / 365 از ابن ابى نصر نقل مي‌كند : « از امام كاظم ( عليه السلام ) در مورد نماز در بيداء پرسيدم ، فرمودند : در بيداء نماز خوانده نمي‌شود ، عرض كردم : محدوده‌ى بيداء كجاست ؟ فرمودند : آيا آن بلندى و پستى را مشاهده نكرده‌اي ؟ گفتم : اينكه مي‌فرماييد بسيار طولانى است ، محدوده‌ى آن را بفرماييد ، فرمودند : امام باقر ( عليه السلام ) هنگامى كه به ذات الجيش مي‌رسيد ، در سير خود سرعت مي‌گرفت و نماز نمي‌خواند تا به محلّى برسد كه رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) در آن فرود آمده‌اند . عرضه داشتم : ذات الجيش كجاست ؟ فرمودند : سه ميل قبل از زمين گود [ ى كه مسجد شجره در آن است ] . » ( 3 )