قرقيسيا شهرى است در مصبّ درياچه‌ى خابور به نهر فرات ، آثارى در نزديكى دير الزور سوريه ، در مرز سوريه و عراق كه به تركيه هم نسبتاً نزديك است . معجم البلدان 4 / 328 از حمزه‌ى اصفهانى نقل مي‌كند : « قرقيسيا معرّب كركيسياست كه از كركيس اشتقاق يافته است . كركيس عنوانى است براى ميدان مسابقه‌ى اسبان . » در روايات متعّدد آمده است كه در كنار قرقيسيا نبردى سخت در مي‌گيرد . برخى از روايات نيز آن را به سفيانى كه در زمان حضرت مهدي ( عليه السلام ) خواهد بود مرتبط دانسته است . در بعضى نيز علّت آن گنجى ذكر شده كه در مجراى فرات آشكار مي‌گردد و سفيانى و تركان بر سر آن درگير مي‌شوند . برخى روايات : كافى 8 / 295 روايت مي‌كند : « امام باقر ( عليه السلام ) به ميسّر فرمودند : ميان شما و قرقيسيا چه مقدار فاصله است ؟ او گفت : قرقيسيا در نزديكى فرات است ، ايشان فرمودند : در آنجا رخدادى به وقوع مي‌پيوندد كه از زمانى كه خداوند تبارك و تعالى آسمان‌ها و زمين را آفريده است مانند آن رخ نداده است ، و تا زمانى كه آسمان‌ها و زمين باشند رخ نخواهد داد ، ميهمانى پرندگان خواهد بود ، درندگان زمين و مرغان آسمان از آن سير خواهند شد ، قيس ( 1 ) در آن به هلاكت مي‌رسند و و ديگر كسى از آنان برنمي‌خيزد . اين روايت را چند نفر نقل كرده و در ادامه مي‌افزايند : و منادى ندا مي‌كند : به سوى گوشت جبّاران بياييد . » غيبت نعمانى / 278 از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « خداوند سفره‌اى - و در روايتى ديگر ميهمانيى - در قرقيسياء دارد . فرشته‌اى از آسمان نگاه كرده و ندا در مي‌دهد : اى پرندگان آسمان و اى درندگان زمين ! بياييد و از گوشت جبّاران سير شويد . » همان / 303 از ابن ابى يعفور روايت مي‌كند : « امام باقر ( عليه السلام ) به من فرمودند : فرزندان عباس و مروانى نبردى در قرقيسياء خواهند داشت كه موى پسر قَوى در آن سفيد مي‌شود . خداوند نصرت را از آنان برمي‌دارد و به پرندگان آسمان و درندگان زمين وحى مي‌كند : از گوشت جبّاران سير شويد . سپس سفيانى خروج مي‌كند . »