- و با سه انگشت به سمت شام اشاره كردند - و فرمودند : سه بيرق ؛ بيرق حسني ، اموى و قيسي . آنان حضور دارند كه يكباره سفيانى خروج كرده و بسان زرع آنها را درو ميكند و چون آن را نديدهاي . »
نگارنده : در اين حديث ، تفاصيل حركت آنها نيامده است . ممكن است مقصود حكومت حسنيان ، بنياميه و يمنيها باشد . بيرق حسنى از زمان بنياميه مطرح بوده است ،
العقد الفريد 5 / 72 مينويسد : « علت قتل سديف به دست منصور عباسى ابياتى ابهام برانگيز بود كه وى سرود و براى او فرستاد :
أسرفت فى قتل الرعية ظالماً فاكفف يديك أظلّها مهديها
فلتأتينّك راية حسنية جرّارة يقتادها حسنيها
در كشتار رعيت زياده روى نمودي ، دست نگه دار ، آمدن مهدى نزديك است
به حتم [ لشكر و ] بيرقى حسنى به سراغت خواهد آمد كه انبوه است و حسنى آن را
رهبرى ميكند »
تلاشهايى براى اجبار امام صادق و امام رضا ( عليهما السلام ) بر قيام
غيبت نعمانى / 253 روايت ميكند : « امام رضا ( عليه السلام ) فرمودند : پيش از اين امر [ ظهور ] ، سفياني ، يماني ، مروانى و شعيب بن صالح خواهند بود ، پس اين چرا چنين ادّعا ميكند ؟ » ( 1 ) نگارنده : مروانى كسى است كه پيش از سفيانى در شام ظاهر ميشود . شعيب بن صالح هم فرمانده لشكر خراسانيان است . كافى 8 / 331 از معلى بن خنيس روايت ميكند : « نامهى عبد السلام بن نعيم و سدير و افرادى ديگر را براى امام صادق ( عليه السلام ) بردم و اين زمانى بود كه سياه جامگان ظهور كرده بودند و هنوز بنى عباس به قدرت نرسيده بودند . مفاد نامهها اين بود كه ما توان بازگرداندن خلافت
هامش
( 1 ) . و نيز اثبات الهداة 3 / 735 . ابو السرايا سرى بن منصور شيبانى در سال 199 و در دوران خلافت مأمون در كوفه خروج كرد و مردم را به بيعت با محمد بن ابراهيم بن اسماعيل طباطبا فرزند ابراهيم بن حسن بن حسن بن على بن
ابى طالب ( عليه السلام ) دعوت كرد و نهضتى به راه انداخت ، و نهايتاً كشته شد ، ر . ك به تتمة المنتهى / 334 ، محمد بن ابراهيم خود را قائم ناميده بود و ممكن است اين روايت ردّى بر او باشد . م