ارشاد / 363 از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « هنگامى كه خداوند تعالى به قائم اذن خروج دهد ، بر فراز منبر رفته مردمان را به خود دعوت مي‌نمايد . ايشان آنان را به خدا قسم داده و به حقّ خود و اينكه در ميان آنان بر اساس سنت و كردار رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) رفتار نمايد ، فرا مي‌خواند . پس خداوند جل جلاله جبرئيل ( عليه السلام ) را مي‌فرستد تا آنكه نزد او رسيده بر حطيم فرود مي‌آيد و مي‌گويد : به چه چيزى دعوت مي‌كني ؟ قائم ( عليه السلام ) نيز به او خبر مي‌دهد ، پس جبرئيل مي‌گويد : من اوّلين كسى هستم كه با تو بيعت مي‌كند ، دست بگشا ، و دست امام را مسح مي‌كند . سيصد و بيش از ده مرد هم آمده و بيعت مي‌كنند . ايشان در مكه مي‌ماند تا آنكه ده هزار تن ياران كامل شوند و آنگاه رهسپار مدينه مي‌شود . » تفسير عياشى 2 / 254 از آن حضرت روايت مي‌كند : « همانا نخستين كسى كه با قائم ( عليه السلام ) بيعت مي‌كند جبرئيل است كه به صورت پرنده‌اى سفيد نزد او فرود آمده بيعت مي‌كند . آنگاه يك پا را بر بيت الحرام و ديگرى را بر بيت‌المقدس گذارده با صدايى رسا كه همه‌ى خلايق آن را مي‌شنوند ندا مي‌دهد : أَتَى أَمْرُ اللهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ ، ( 2 ) امر خدا فرا رسيد پس در آن شتاب نكنيد . »