در رسائل فى الغيبة شيخ مفيد / 113 آمده است : « شيخ مفيد ( رحمه الله ) ميفرمايد : در مجلس يكى از رؤساء حضور يافتم و سخن در باب امامت و در ادامه در غيبت به ميان آمد ، صاحب مجلس گفت : آيا شيعيان از جعفر بن محمد چنين نقل نميكنند : اگر به تعداد اهل بدر سيصد و بيش از ده مرد براى امام جمع شوند ، قيام با شمشير بر او واجب است ؟ من گفتم : اين حديث روايت شده است .
او گفت : آيا ما يقين نداريم كه شيعيان در اين زمان چندين برابر اهل بدر هستند ، پس چگونه با وجود اين روايت ، غيبت بر امام جايز است ؟ گفتم : شيعيان اگرچه در اين زمان بسيارند و چندين برابر اهل بدر ، لكن آن جماعتى كه به تعداد اهل بدر هستند و چون جمع شوند تقيه بر امام نبوده و ظهور برايش واجب خواهد بود با آن اوصاف و شرائطى كه دارند ، هنوز گرد نيامدهاند . شجاعت ، شكيبايى بر جنگ ، اخلاص در جهاد ، ترجيح آخرت بر دنيا ، پاكيزگى درون از عيوب ، عقل سالم ، عدم سستى در نبرد و نيز وجود مصلحت در قيام آنان به شمشير ميبايست جمع شود ، و حال آنكه تمامى شيعيان حائز چنين
اوصافى نيستند .
اگر خداوند تعالى ميدانست كه در ميان شيعه اين تعداد با اين اوصاف وجود دارند البته امام بدون ترديد ظهور ميكرد و ديده بر هم نهادنى بعد از گرد هم آمدن ايشان غيبت نمينمود . لكن معلوم است كه چنين چيزى هنوز رخ نداده است ، از اين رو هم چنان غيبت بر امام ( عليه السلام ) جايز است .
او گفت : از كجا بدانيم كه اينان ميبايست چنين اوصافى داشته باشند ، و بر فرض اينكه چنين باشد از كجا بدانيم شما درست ميگوييد [ و امام در فرض گرد آمدن آنان ميبايست قيام كند ] ؟
در پاسخ گفتم : وقتى وجوب امامت و صحّت غيبت به اثبات رسيد ، حكم به صحّت اين روايت ، راهى جز آنچه گفتيم ندارد ، و ما از همين راستا كه دلائل بر امامت و عصمت و صحّت اين خبر قائم شد چنين حكم كرديم .
آنگاه ادامه دادم : مثال اين امر كه همه از آن آگاهيم جهاد رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) با اهل بدر با آن
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 441
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٤٤١