در روايتى ديگر فرمودند : هنگامى كه در پشت كوفه بر [ منطقهى ] فاروق فرود ميآيد در گنبدهايى از نور قرار دارد . »
نگارنده : اين احاديث علاوه بر آنكه معجزهاى از معجزات امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) را بيان ميكند ، از اوضاع امنيتى آن منطقه كه موجب ميشود ايشان با اين احتياط وارد عراق شوند نيز حكايت دارد و ميرساند اوضاع عالم بر ضدّ ايشان است و هنوز عراق هم به طور كامل پاك و آرام نشده است .
مطلب ديگرى كه اين روايات بر آن دلالت دارند آن است كه ايشان در نجف فرود ميآيند و لشكرى كه از مدينه آمده به ايشان ملحق ميشود .
اما در مورد حديثى كه ميگويد امام ( عليه السلام ) هنگامى كه متوجّه عراق ميشوند در شقره و بعد در ثعلبيه - كه دو منطقه ميان حجاز و عراق هستند - فرود ميآيند ، رجحان با آن است كه مقصود لشكر ايشان باشد و نه شخص ايشان ، يا آنكه پيش از وصول ايشان به عراق باشد .
جريان سنت خدا در ياران طالوت ، در ياران امام عصر ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )
غيبت نعمانى / 316 از ابو بصير از امام صادق ( عليه السلام ) : « ياران طالوت به وسيلهى نهرى - كه خداوند متعال فرموده : قَالَ إِنَّ اللهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ ، ( 1 ) گفت : خداوند شما را به وسيلهى رودخانهاى خواهد آزمود - آزمايش شدند ، و اصحاب قائم ( عليه السلام ) نيز همان سان آزموده خواهند شد . » ( 2 )
امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ياران را ميآزمايد
كافى 8 / 167 از امام صادق ( عليه السلام ) روايت ميكند : « گويا قائم ( عليه السلام ) را ميبينم كه بر فراز منبر كوفه ردايى در بر دارد و از داخل آن نوشتهاى را كه با مهرى طلائى مهر شده بيرون آورده ميگشايد و آن را بر مردم ميخواند ، آنان هم به مانند گوسفند از گرد آن حضرت پراكنده ميشوند ،
و تنها نقيبان ميمانند .
سپس سخنى ميگويد كه آنها [ هم پراكنده ميشوند ولى ] به هيچ پناهگاهى دست
هامش
( 1 ) . سورهى بقره / 249
( 2 ) . و نيز غيبت شيخ طوسى / 282 و اثبات الهداة 3 / 516