تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 413

مساهمون:

ص٤١٣

مي‌آيند ، و اين همان آيه است كه خداوند فرموده : أين مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جميعاً إِنَّ اللهَ عَلَى كُلِّ شَئ قَدِيرٌ . آنگاه مردى از آل محمد ( صلى الله عليه وآله ) مي‌گويد : از اينجا بيرون رو كه اين شهرى است كه مردمش ستمكارند . سپس آن حضرت و سيصد و بيش از ده تنى كه بين ركن و مقام با ايشان بيعت كرده بودند ، از مكه خارج مي‌شوند . ايشان پيمان ، پرچم و سلاح پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را به همراه دارد و وزيرشان نيز با ايشان است . منادى در مكه به نام او - كه نام پيامبرى است - و فرمان آسمانى او ندا مي‌كند چنان كه همه‌ى اهل زمين مي‌شنوند . هر شبهه‌اى كه برايتان پيش آيد ، نسبت به پيمان پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) و پرچم و سلاح ايشان و انسان پاكى كه از نسل حسين ( عليه السلام ) است دچار شبهه نخواهيد شد . اگر در اين هم شبهه برايتان پيش آيد ، نداى آسمانى به نام او و فرمان [ آسمانى ] او برايتان مشتبه نخواهد بود . از كسانى كه از ميان خاندان محمد ( صلى الله عليه وآله ) خروج مي‌كنند بپرهيز ، چرا كه آل محمد و علي ( عليهما السلام ) پرچمى دارند و ديگران پرچم‌هايي ، پس در خانه بنشين و به دنبال هيچ مردى از آنان به راه نيفت ، تا زمانى كه مردى از فرزندان امام‌حسين ( عليه السلام ) را ببينى كه پيمان ، پرچم و سلاح پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را به همراه دارد ، زيرا پيمان آن حضرت [ بعد از امام‌حسين ( عليه السلام ) ] به حضرت على بن الحسين رسيد ، سپس به حضرت محمد بن على و خداوند آنچه را كه بخواهد انجام مي‌دهد ، پس تا هميشه ملازم ايشان باش ، و از كسانى كه برايت گفتم دورى گزين . هنگامى كه يكى از آنان [ خاندان پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) ] كه سيصد و بيش از ده مرد به همراه دارد و پرچم رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) با اوست ، آهنگ مدينه و از بيداء عبور كند و بگويد : اينجا مكان گروهى است كه در زمين فرو رفتند ، و اين همان آيه است كه خداوند مي‌فرمايد : أَفَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللهُ بِهِمُ الأرض أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لايَشْعُرُونَ . أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِينَ ، ( 1 ) آيا كسانى كه تدبيرهاى بد مي‌انديشند ، ايمن شدند از اينكه خدا آنان را در زمين فرو ببرد ، يا از جايى كه حدس نمي‌زنند عذاب برايشان بيايد . يا در حال رفت و آمدشان

هامش
( 1 ) . سوره‌ى نحل / 46 - 45