شده به شهادت مي‌رسد . كسى پرسيد : يابن رسول الله ( عليه السلام ) ! چه كسى شما را خواهد كشت ؟ ايشان فرمودند : بدترين خلق خدا در زمان من ، مرا با سم خواهد كشت و در خانه‌اى زبون و سرزمينى غريب به خاك خواهد سپرد . » عيون اخبار الرضا ( عليه السلام ) 2 / 220 از آن حضرت چنين روايت مي‌كند : « . . . و كسى از ما نيست مگر آنكه كشته مي‌شود ، و به خدا قسم من [ نيز ] با سم كشته مي‌شوم ، اين امر را به وسيله‌ى عهد و پيمانى كه از سوى پروردگار عزيز و جليل جهانيان و به توسّط جبرئيل به رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) و از جانب ايشان به من رسيده مي‌دانم . اما اين فرموده‌ى خداى عزوجل : وَلَنْ يَجْعَلَ اللهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً ، ( 1 ) و خداوند هرگز بر [ زيانِ ] مؤمنان ، براى كافران راه [ تسلَّطى ] قرار نداده است ؛ بدان معناست كه خداوند هيچگاه حجّتى براى كافر بر زيان مؤمن قرار نخواهد داد . خداوند عزيز و جليل به آنان خبر از كافرانى داده است كه پيامبران را بدون هيچ حقّى كشتند ، و با وجود اينكه آنها را كشتند خداوند براى آنان هيچ راهى از طريق حجّت بر زيان انبيائش قرار نداد . » غيبت شيخ طوسى / 388 از صفوانى نقل مي‌كند : « حسين بن روح رضى الله عنه به من خبر داد كه يحيى بن خالد امام موسى بن جعفر ( عليه السلام ) را با بيست و يك دانه خرما مسموم كرد و بدين وسيله ايشان از دنيا رفتند ، و نيز رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) و امامان ( عليهم السلام ) همه يا با شمشير و يا با سم از دنيا رفتند . او همچنين درباره‌ى امام رضا ( عليه السلام ) گفت كه ايشان و نيز فرزندان و نوادگان ايشان مسموم شدند . » از اين رو اين باور كه همه‌ى معصومين ( عليهم السلام ) يا با شمشير و يا با سم به شهادت رسيده‌اند ، باورى صحيح است . البته در اين موضوع مباحثى است كه مجال ارائه‌ى آن نيست .