در ادامه متوكل با همان بينش مجسّمهى حنابله آمد و حزبى متشكل از آنان به نام اهل حديث تأسيس نمود . وظيفهى آنها اين بود كه با شيعيان به ستيز در آيند ، بر مجالس آنان در عاشورا هجوم برند ، و به جاسوسى كسانى كه به زيارت كربلا و يا كاظمين ميروند بپردازند !
البته اين موج با قتل او پايان يافت ، و خلفاى پس از او سياست موازنهى مذاهب و قواى سياسى را در پيش گرفتند ، كه از جملهى اينان مقتدر بود ، تا آنكه حنابله ديگر بار قدرت يافتند و او را وادار كردند به وزارت حامد بن عباس تن دهد .
آنچه در سيرهى جناب ابو القاسم حسين بن روح نوبختي ( رحمه الله ) مشاهده ميكنيم كه وى حتى در رابطه با معاويه تقيه ميكند ، حكايت از شدّت عمل مجسّمه در وزارت حامد بن عباس دارد ، آنها ميخواستند حسين بن روح را بكشند و خون شيعيان را مباح اعلام كنند !
لكن چون دست آويزى نيافتند ، ايشان را به زندان انداختند . و ممكن است مقتدر يا مادرش در حبس وى در زندان قصر خليفه بيتأثير نبوده باشند .
به طور حتم ، خليفه ، مادرش و بسيارى از سردمداران ، از وجود امام مهدي ( عليه السلام ) و نيز سفارت جناب ابن روح اطلاع داشتند ، زيرا كراماتى از او مشاهده كرده بودند كه شاهد صدق بوده ،
لذا خليفه بر اين باور است كه شورشى كه بر ضدّ او رخ داد و براى مدتى از قدرت كنار زده شد ، به خاطر برخوردى است كه با ايشان داشته است .
آثارى پيرامون سيرهى چهار سفير
عالمان شيعه در موضوع سيرهى چهار سفير كتب مستقلّى را به رشتهى تحرير در آوردهاند ، الذريعة الى تصانيف الشيعة 1 / 353 مينويسد : « [ كتاب ] اخبار الوكلاء الاربعة ؛ آنان عثمان بن سعيد ، محمد بن عثمان ، حسين بن روح و على بن محمد سمرى هستند ، نائبان خاص در غيبت صغرى و سفراء و نمايندگان امام حجت مهدي ( عليه السلام ) . اين اثر از آنِ ابو العباس احمد بن على بن عباس بن نوح سيرافى ساكن بصره و از اساتيد نجاشى است . بين سالهاى چهار صد و ده تا بيست از دنيا رفت ، همان گونه كه از فهرس شيخ طوسى برميآيد ، ايشان ميفرمايد : در همين نزديكيها از دنيا رفت ، شيخ طوسى نگارش فهرس خود را به اشارهى