فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 1092

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ؛ حسن و حسين ( عليهما السلام ) ، وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ؛ آن ، قيام قائم ( عليه السلام ) است . وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ، ( 1 ) سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد ؛ حبتر و دولت او كه حق را پوشاندند . وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ، ( 2 ) سوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت ؛ محمد ( صلى الله عليه وآله ) آسمان است ، همو كه خلق در دانش به دو روى آرند و بالا روند . . . كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ، ( 3 ) [ قوم ] ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند ؛ ثمود گروهى از شيعيان هستند ، ( 4 ) خداى سبحان مي‌فرمايد : وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَى عَلَى الْهُدَى فَأَخَذَتْهُمْ صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ ، ( 5 ) و امّا ثموديان ؛ پس آنان را راهبرى كرديم و [ لي ] كوردلى را بر هدايت ترجيح دادند ، پس صاعقه‌ى عذابِ خفّت آور آنان را فروگرفت ؛ آن [ عذاب خفّت آور ] شمشير است ، آن هنگام كه قائم ( عليه السلام ) قيام كند . فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللهِ ، پس فرستاده‌ى خدا به آنان گفت ؛ آن پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) است . نَاقَةَ اللهِ وَسُقْيَاهَا ، ( 6 ) : زنهار ! ماده شتر خدا و [ نوبت ] آبخوردنش را [ حرمت نهيد ] ؛ ناقه [ اشاره به ] امامى است كه از خدا و رسولش فراگرفته است . مقصود از سقياها آن است كه جايگاه فراگيرى دانش نزد اوست . فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا ، ( 7 ) و [ لي ] دروغگويش خواندند و آن [ ماده شتر ] را پى كردند ، و پروردگارشان به [ سزاي ] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاك يكسان كرد ؛ در رجعت . . . » تفسير قمى 2 / 425 از محمد بن مسلم نقل مي‌كند : « از امام باقر ( عليه السلام ) در مورد اين آيه سؤال كردم : وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَي ، ( 8 ) سوگند به شب چو پرده افكند ، ايشان فرمودند : شب در اينجا ، فلانى