كردند و نورى را كه با او نازل شده است پيروى كردند ، آنان همان رستگارانند ؛ مقصود كسانى است كه از عبادت جبت و طاغوت اجتناب كردند ، و جبت و طاغوت فلان و فلان و فلان هستند ، و عبادت اطاعت مردم از آنهاست . سپس فرمود : وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ ، ( 1 ) و به سوى پروردگارتان بازگرديد ، و تسليم او شويد . آنگاه به آنان پاداش داد و فرمود : لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآَخِرَةِ ، ( 2 ) در زندگى دنيا و در آخرت مژده براى آنان است ؛ امام آنان را به قيام و ظهور قائم و قتل دشمنانشان [ در دنيا ] ، و به نجات در آخرت و وارد شدن نزد حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله ) و خاندان راست كردارش در كنار حوض مژده مي‌دهد . »

تفسير عياشى 2 / 204 از حنان بن سَدير روايت مي‌كند : « امام باقر ( عليه السلام ) در مورد اين آيه : إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ، ( 3 ) [ اى پيامبر ! ] تو فقط هشداردهنده‌اي ، و براى هر قومى هدايتگرى است ، فرمودند : رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : من هشدار دهنده و على هدايتگر است ، و هر امامى هدايتگر قرنى است كه در آن مي‌باشد . »

كافى 1 / 536 از عبد الله بن سنان نقل مي‌كند : « از امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه پرسش كردم : يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ ، ( 4 ) روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مي‌خوانيم ، ايشان فرمودند : امامشان كه در ميان آنهاست و قائم اهل زمان خويش مي‌باشد . »